Tag Archief van: auto-immuunziekte

Colitis ulcerosa: kun je daar met voeding iets mee?

Bij auto-immuunaandoeningen van de darmen ligt het voor de hand om na te denken over de vraag of voeding daarbij een rol speelt. Regelmatig hoor ik van mijn klanten met een auto-immuunziekte van de darmen dat ze van hun MDL-arts te horen krijgen dat voeding geen rol speelt. Dit antwoord is echter veel te kort door de bocht en ook onjuist. Wat deze arts waarschijnlijk bedoelt is: “daar is nog geen sluitend wetenschappelijk bewijs voor”. En dat klopt.

Maar voeding speelt wel degelijk een rol bij ziekten van de darmen. Zeker bij colitis ulcerosa (maar ook bij de ziekte van Crohn) is er zoveel winst te behalen met de juiste voeding. Dat zie ik dagelijks in mijn praktijk gebeuren. En laten we vooral niet wachten tot het wetenschappelijk bewijs is verzameld voordat jij hier in je eigen leven profijt van gaat hebben.

Wat is colitis ulcerosa?

Colitis ulcerosa (hierna: colitis) is een auto-immuunziekte waarbij de dikke darm chronisch ontstoken is. Daarom noemen we colitis ook wel een inflammatoire darmziekte.

Opvallend aan de ziekte is dat er periodes zijn waarin er meer en periodes zijn waarin er minder ontstekingen actief zijn in de dikke darm. Qua symptomen moet je denken aan:

  • diarree (vaak met bloed bij de ontlasting),
  • buikpijn,
  • vermoeidheid,
  • afvallen,
  • gedoe in je spijsvertering zoals misselijkheid en een opgeblazen buik.
  • Ook koorts of een continue lichte temperatuursverhoging kan voorkomen.

Kortom, colitis geeft een hoop ‘gedoe’ in je lijf.

Hoe ontstaat colitis?

Het precieze werkingsmechanisme achter het ontstaan van colitis is in de literatuur nog niet opgehelderd. Wel is duidelijk dat er verschillende factoren een rol spelen. Zo is er een genetische component, dus mensen met colitis hebben een genetische gevoeligheid voor de ziekte. Maar er is meer nodig om de ziekte dan tot expressie te brengen. En dat meerdere kan zitten in de werking van je immuunsysteem, de samenstelling van je microbioom en in omgevingsfactoren zoals voeding en leefstijl maar ook antibiotica gebruik en het oplopen van infecties.

Allerlei dingen kunnen dus de trigger zijn die de genetische gevoeligheid voor colitis activeert, waarna de ziekte zich kan openbaren.

Hoe voeding kan helpen bij colitis

Voeding kan op verschillende manieren invloed hebben op het ziekteverloop van colitis. Zo weten we van bepaalde voedingsmiddelen dat ze de darmen irriteren of beschadigen. Granen zijn daar een mooi en bekend voorbeeld van. Deze irritatie of beschadiging activeert het immuunsysteem en zorgt voor het opvlammen van ontstekingen in de darm. Dat is bij colitis niet zo handig.

Het stoppen van het eten van voeding die de darmen irriteert, is een manier om meer grip op je ziekte te krijgen.

Maar voeding kan ook helpen om de darm goed te onderhouden. Dat komt omdat voeding ook invloed uitoefent op de samenstelling van jouw darmmicrobioom. Verschillende soorten bacteriën in je darmen eten verschillende soorten voeding. Zo eten bacteriën die ondersteunend zijn voor je gezondheid graag bepaalde groenten, zoals blad- en stengelgroenten. Terwijl bacteriën die een meer ondermijnende rol op je gezondheid kunnen spelen nou niet zulke groenliefhebbers zijn.

Meer eten wat jouw eigen, gezonde darmbeestjes graag eten is een andere manier om je ziekte onder controle te krijgen.

Hoe kom je er nu achter wat werkt voor jou?

Over het algemeen is een voedingspatroon dat bestaat uit echte, volwaardige en bij voorkeur biologische voeding een goede eerste stap als je colitis hebt. Dus stoppen met dingen eten die uit een fabriek komen is essentieel. Maar dan ben je er nog niet.

In mijn ervaring spelen er bij mensen met colitis meestal een of meerdere voedingsintoleranties. Die zul je boven water moeten krijgen. Dat kan het meest betrouwbaar via een eliminatie- en provocatie dieet. Daarover schreef ik eerder al deze blog.

Door uit de voeding te halen waar je lijf niet zo lekker op gaat, komt er ‘rust in de tent’ en kan je darm helen.

Dat proces kunnen we met voeding ondersteunen. Waarna je kunt gaan ontdekken wat voor jou nu echt werkt met voeding, maar ook in je leefstijl. Ook daar is vaak heel veel winst te behalen.

Zo ga je steeds beter voelen wat jij nodig hebt om lekker in je vel te zitten, meer energie te hebben en weer te kunnen focussen op waar het voor jou in het leven om te doen is. Benieuwd naar hoe ik je in mijn Gezonder, energieker en beter in je vel traject juist hiermee kan helpen? Boek dan gerust een gratis Zicht op herstel-gesprek in. Ik help je graag verder.

Het eliminatie- en provocatie dieet

In mijn vorige blog heb ik het gehad over het feit dat voedingsintoleranties een hele grote onderliggende oorzaak zijn van het ontstaan en actief blijven van een auto-immuunziekte. Het opsporen van deze intoleranties is dus een belangrijke stap naar het krijgen van grip op je aandoening. Dit opsporen die je het meest betrouwbaar met een eliminatie- en provocatie dieet.

Wat is het eliminatie- en provocatie dieet?

Bij het eliminatie- en provocatie dieet zoals ik dat inzet bij auto-immuunziekten halen we eerst alle mogelijke triggers voor de darmen uit de voeding. Tegelijkertijd voegen we voeding toe die de darmwand en het microbioom kan helen en sterker kan maken. Zeker bij auto-immuunziekten van de darmen zie ik meestal binnen 30 dagen prachtige dingen gebeuren. Maar ook bij psoriasis of reumatoïde artritis kunnen resultaten snel zichtbaar zijn.

Zodra dit het geval is, gaan we kalm aan voeding herintroduceren om van jouw lijf te ‘horen’ of het lijf deze voeding wel of niet oké vindt voor nu. Zo kom je tot een voedingspatroon dat op dit moment geen klachten geeft en zo min mogelijk beperkingen. Uiteraard werken we ondertussen aan het nog verder ondersteunen van je darmen (en rest van je lijf), zodat je hopelijk steeds meer voeding gewoon weer kunt terug pakken en eten.

Voor wie is het een geschikte aanpak?

Het eliminatie- en provocatie dieet is een geschikte aanpak voor alle soorten auto-immuunziekten. Maar het kan zeker ook zinvol zijn bij mensen met chronische darmklachten of andere chronische klachten die enige verbinding met de darmen hebben (en welke aandoening heeft dat nu niet?).

Het is wel belangrijk dat je bereid bent om een periode serieus met je voeding aan de slag te gaan en open staat om tijdelijk dingen echt anders te doen dan je nu doet. Uiteraard ben ik er voor je tijdens het inzetten van deze interventie. Je moet het weliswaar zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen. Maar als jij liever niet al teveel verandert aan je voedingspatroon, dan is het eliminatie- en provocatie dieet voor jou niet geschikt.

Hoe streng moet je het eliminatie- en provocatie dieet opvolgen?

Hier kan ik heel kort over zijn. Je moet het strikt opvolgen. Op alle dagen. Zeker de eerste 30 dagen. Mogelijk iets langer. Dat hangt er vanaf hoe snel je resultaten gaat zien. Daarna ga je voeding terug introduceren in je menu. Ook dat zul je strikt moeten doen. Anders kun je niet duidelijk zien welke voeding reacties geeft in je lijf en welke niet. Maar als het goed is, heb je snel resultaten gezien en voel je je veel beter. Dat maakt het allemaal ook veel makkelijker om te doen.

Mag ik dan nooit meer mijn lievelingsvoedsel eten?

Dat weet ik niet. Dat is enerzijds aan je lijf om te bepalen. Die geeft aan of het oké voeding is of toch niet. Anderzijds is het ook zo dat het helen van je lijf tijd vraagt en dat dingen die in het begin niet lukken om weer te eten een aantal maanden later wel lukken. Maar als jouw lievelingsvoedsel pasta, pizza, roze koeken is, dan vrees ik dat de kans groot is – zeker bij een auto-immuunziekte – dat je dit inderdaad voor een langere tijd (mogelijk altijd) mag laten staan. Granen en auto-immuunziekten gaan heel slecht samen voor de meeste vrouwen.

Is het tijd voor serieuze actie?

Voel jij na het lezen van deze blog dat het tijd is om serieus met je auto-immuunziekte aan de slag te gaan en voeding in te zetten als medicijn? Meld je dan gerust aan voor een gratis Zicht op herstel-gesprek. Dan krijg je meer zicht op hoe ik je in mijn ‘Gezonder, energieker en beter in je vel – traject’ hiermee kan helpen en hoe dit er specifiek voor jou uit kan zien.

Voedingsintoleranties: een grote oorzaak bij auto-immuunziekten

De vrouwen die ik in mijn praktijk begeleid om hun auto-immuunziekte onder controle te krijgen, zijn allemaal bij mij terechtgekomen omdat ze zich de vraag stelden of voeding iets voor hen kon betekenen. Dat is zeker bij een auto-immuunziekte een hele terechte vraag. Het antwoord daarop is bijna altijd: ja.

Lang niet elke vrouw denkt hierbij aan een mogelijkheid van een voedingsintolerantie, terwijl dat een van de grote onderliggende oorzaken is dat een auto-immuunziekte kan ontstaan en actief kan blijven. Je eet immers meerdere keren per dag en vaak komen in grote lijnen dezelfde voedingsmiddelen in die maaltijden terug.

Het ontdekken en aanpakken van voedingsintoleranties is bij auto-immuunziekten een belangrijke stap richting het onder controle krijgen van deze aandoening.

Wat zijn voedingsintoleranties?

Een voedingsintolerantie is een negatieve reactie op normale voeding. Die reactie kan heel divers en ook heel diffuus zijn. Hij kan fysiek zijn of mentaal. Bovendien ontstaat deze reactie meestal vertraagd. Daarmee bedoel ik dat hij meestal niet direct na het eten opkomt, maar ergens in de uren of dagen erna. Dat is ook de reden dat veel vrouwen met een auto-immuunziekte niet meteen denken aan een voedingsintolerantie als een van de oorzaken van hun klachten. Toch zou je dat wel moeten doen.

Verschillende manieren om voedingsintoleranties te ontdekken

Er zijn verschillende mogelijkheden om een voedingsintolerantie op te sporen. Helaas doen ze lang niet allemaal wat ze beloven, namelijk opsporen voor welke voeding jij intolerant bent.

Een van de eerste dingen waar je wellicht aan denkt is het doen van een voedingsintolerantietest. Dat is een begrijpelijke gedachte. Het is een eenvoudige methode waarbij je bloed laat afnemen en dan volgt er een rapport waaruit je zou kunnen lezen welke voeding je wel en niet moet eten. Helaas zijn die testen niet alleen ontzettend duur maar ook nog eens onbetrouwbaar. Waarom ik dat zeg, lees je in deze blogpost.

Een andere manier is om een voedings- en klachtendagboek bij te houden. Dat is een goedkope manier, maar een lastige. Hij vraagt veel tijd, nauwkeurigheid en speurwerk. Omdat klachten in reacties op voeding zo divers en diffuus zijn en bovendien vertraagd opkomen, is het vaak heel lastig om de boosdoeners boven water te krijgen. Vooral omdat er veel verschillende voedingsmiddelen zijn die deze reacties kunnen geven en je deze voeding waarschijnlijk ook meerdere dagen op een rij eet. Het kan voor je werken maar ik zie in de praktijk vooral dat het een echte ‘struggle’ is zonder geweldig resultaat.

Er zijn mensen die zeggen dat je voedingsintoleranties kunt opsporen met bioresonantie, haaranalyse, iriscopie of kinesiologie. Daar is echter allemaal geen wetenschappelijk bewijs voor.

Dé manier om voedingsintoleranties te ontdekken

De gouden standaard om voedingsintoleranties boven water te krijgen is en blijft daarom nog altijd het doen van een eliminatie- en provocatie dieet.

Hierbij haal je alle voeding die een reactie kan geven tijdelijk uit het menu en voeg je voeding toe die de darmen helpt helen. Deze aanpak is een serieus ‘dingetje’, maar met de juiste begeleiding en support is het goed te doen en zie je meestal heel snel resultaat in de vorm van meer energie en een afname van allerlei klachten (groot of klein).

Zodra je deze resultaten ziet (vaak al binnen 30 dagen), start het proces van herintroductie van voedingsmiddelen om te testen welke jouw lijf prima vindt en welke niet. Zo kom je tot een voedingspatroon dat echt bij jou past (want geen klachten geeft) en hopelijk zo min mogelijk beperkingen heeft.

Meer weten?

Heb jij een auto-immuunziekte en wil je weten of voedingsintoleranties ook bij jou een oorzaak zijn van het aanhouden van je klachten en of het eliminatie- en provocatie dieet jou daarbij kan helpen? Meld je dan gerust aan voor een gratis Zicht op herstel-gesprek, dan hebben we het er samen over. Je kunt dit gesprek hier inplannen:

Peulvruchten… slecht idee bij darmklachten of auto-immuunziekte

Peulvruchten staan meer en meer in de belangstelling. En dat snap ik, want er zitten mooie voedingsstoffen in en ze zijn lekker. Toch ben ik geen fan van peulvruchten. Zeker niet voor vrouwen met chronische darmklachten of een auto-immuunziekte. Dat heeft te maken met een aantal dingen.

Peulvruchten zijn geen ideale eiwitbron

Als je het hebt over plantaardige eiwitten, dan worden peulvruchten meestal als eerste genoemd. Het klopt dat er eiwitten in peulvruchten zitten. Toch zijn peulvruchten wat mij betreft niet de beste bron van eiwitten. In dit blog heb ik uitgelegd waarom ik dat vind.

Naast dat peulvruchten ongeveer 2,6x minder eiwitten bevatten dan vlees, vis, kip of eieren, moet je ook nog bedacht zijn op de samenstelling van dit eiwit. Eiwitten bestaan uit aminozuren. Na het verteren van eiwitten neem je deze aminozuren in je lichaam op om bouw- en herstelwerk uit te voeren of hormonen en andere communicatiestoffen te maken. Een mens heeft hiervoor 22 verschillende aminozuren nodig.

Vlees, vis, gevogelte, wild en eieren bevatten deze 22 aminozuren en noemen we dan ook complete eiwitbronnen. Peulvruchten bevatten helaas niet alle 22 aminozuren die een mens nodig heeft. Het is dus een incomplete eiwitbron.

Als je een auto-immuunziekte hebt, dan heb je veel eiwitten nodig. Het is wel zaak om dan die eiwitten te eten die compleet zijn en die je als mens goed kunt verteren. Dan denk ik dus niet aan peulvruchten. Zeker niet als ik nog wat dieper kijk naar de inhoudsstoffen van peulvruchten.

Peulvruchten kunnen de darmwand aantasten

Alle peulvruchten bevatten stoffen die de darmwand kunnen aantasten. Deze stoffen noemen we anti-nutriënten. In peulvruchten gaat het vooral om schadelijke lectines, meer specifiek gaat het om prolamines en agglutanines. Deze kunnen de doorlaatbaarheid van de darmwand verhogen, doordat ze deze wand beschadigen en ontstekingen veroorzaken. Het hangt van je genetische gevoeligheid af hoeveel last je van deze stoffen hebt.

Een van de risicofactoren voor het ontwikkelen van een auto-immuunziekte is het hebben van een verhoogd doorlaatbare darmwand. Ook bij chronische darmklachten speelt de kwaliteit van de darmwand een rol. Het eten van peulvruchten is dan niet handig wat mij betreft.

Een verstoord microbioom ligt op de loer

Prolamines zijn voor mensen niet volledig te verteren. Bovendien verhinderen ze de werking van bepaalde enzymen in de darmen die nodig zijn om ons eten goed te verteren. Het gevolg is dat er teveel onvolledig verteerde voeding in de darmen aanwezig is. Dit voedt onze darmbacteriën en kan door een overvloed aan voeding tot groei van het microbioom leiden. Het probleem daarbij is dat als er vooral veel onverteerde prolamines in de darm zitten, dat dit zorgt voor een scheefgroei van bepaalde bacteriën en daarmee voor een totaal verstoorde samenstelling van het gehele microbioom. Dit kan op zichzelf al zorgen voor een verhoogd doorlaatbare darmwand.

Een verstoord microbioom is nagenoeg altijd een factor bij chronische darmklachten of een auto-immuunziekte.

Wat doe je dan wel bij chronische darmklachten of een auto-immuunziekte?

Wat mij betreft begint het herstel van chronische darmklachten of een auto-immuunziekte altijd met het onder de loep nemen van je voeding. Stoppen met het eten van voeding die de darmen hinderen hun werk goed te doen. Starten met het eten van voeding die de darmen herstellen en echt voeden. Daarover kun je meer lezen in mijn gratis e-boek ‘Lekker in je vel zonder darmklachten’.