Berichten

Hypothyreoïdie – een trage werking van je schildklier

In mijn blog van vorige week heb ik je verteld over het trio aan hormonen dat voor vrouwen heel belangrijk is. Dat zijn de hormonen cortisol, oestrogeen en het schildklierhormoon. Ze werken nauw met elkaar samen en beïnvloeden elkaar over en weer.

Twee weken gelden ging mijn blog over het hormoon cortisol, vorige week stond het hormoon oestrogeen centraal en deze week wil ik heel graag meer vertellen over het schildklierhormoon. Dit hormoon speelt namelijk een hele centrale rol in je lichaam en ik zie en hoor veel vrouwen waarbij de schildklier onvoldoende van dit hormoon maakt, met alle gevolgen van dien.

Functies van het schildklierhormoon

Het schildklierhormoon heeft een groot aantal functies. Het reguleert bijna alle cellen in je lijf. Het regelt onder andere ook de gevoeligheid van je cellen voor cortisol en oestrogeen. En daarom maakt het onderdeel uit van het vrouwentrio. Maar het schildklierhormoon doet nog veel meer:

  • het reguleert je lichaamstemperatuur (de schildklier is je thermostaat),
  • het speelt een grote rol bij het aanmaken van energie,
  • het is mede bepalend voor je gewicht en of dat stabiel is,
  • het beïnvloedt je geheugen en concentratie en
  • heeft effect op je libido.

Een trage werking van je schildklier ondermijnt dus deze functies. En geloof me, dat merk je!

Hét schildklierhormoon bestaat niet

Hoewel ik het hiervoor heb over ‘het schildklierhormoon’, bestaat dat eigenlijk niet. Er zijn verschillende schildklierhormonen en elk van die hormonen hebben hun eigen rol in het geheel. Zo heb je het schildklier stimulerend hormoon TSH. Als je wel eens bij de dokter bent geweest en die heeft getwijfeld aan je schildklierwerking, dan is dat hormoon in je bloed gemeten. Het is het hormoon dat de hypofyse aanmaakt om de schildklier opdracht te geven om andere schildklierhormonen aan te gaan maken. De hypofyse is een belangrijk deel van je hersenen. Het regelt samen met een ander deel, de hypothalamus, je hormoonhuishouding. Niet alleen de productie van je schildklierhormonen, maar ook de productie van je andere hormonen wordt door deze 2 delen van de hersenen aangestuurd.

Zodra het schildklierhormoon TSH via het bloed bij de schildklier aankomt, dan is dat voor de schildklier het signaal om een tweetal andere schildklierhormonen aan te gaan maken. We noemen deze hormonen T4 en T3. Het cijfer 4 of 3 geeft aan hoeveel jodium er aan de basis van dit hormoon vastzit. In de schildklier wordt vooral T4 gemaakt.

T4 is een inactief hormoon. En dat lijkt zinloos, maar dat is het niet. Niets in het lichaam is zinloos. T4 moet alleen nog worden omgezet in een actief hormoon. En dat doet de lever. De schildklier geeft dus zowel T4 als T3 af aan de bloedbaan en T4 gaat naar je lever. Daar wordt het omgezet in een tweetal schildklierhormonen. Een daarvan hebben we al gezien: T3. Een andere is rT3. rT3 is het spiegelbeeldige hormoon van T3. Zowel T3 als rT3 zijn actieve schildklierhormonen. T3 is belangrijk voor een goede werking van je hersenen en rT3 is belangrijk voor een goede werking van je immuunsysteem.

Zodra er voldoende T4 en T3 is geproduceerd en afgegeven aan de bloedbaan, dan registreren de hypothalamus en hypofyse dat. Voor hen is dat het signaal om te stoppen met het geven van opdracht om schildklierhormonen te produceren. Dit noemen we negatieve feedback. Prachtig toch?

Waarom je schildklier traag kan zijn

Een van de grootste oorzaken van een trage schildklier is de ziekte van Hashimoto. Maar er zijn nog veel meer factoren die de werking van je schildklier kunnen onderdrukken:

  • chronische stress (jawel, daar is tie weer ;-)),
  • de peri-menopauze (dat is de fase voorafgaand aan de menopauze en die begint rondom je 35e levensjaar),
  • tekorten aan voedingsstoffen, vooral mineralen,
  • gifstoffen uit je omgeving, bijvoorbeeld BPA in plastic of cosmetica,
  • oestrogeendominantie (teveel oestrogeen in verhouding tot progesteron),
  • glutenintolerantie

Je ziet wel dat er veel dingen zijn die een zware wissel op je schildklier trekken. En dat merk je.

Symptomen van een trage schildklierwerking

Als je schildklier onvoldoende goed werkt, dan geeft dat vaak een heel scala aan diverse klachten. Teveel om hier volledig op te noemen. In de vragenlijst hormonen staat een groot aantal daarvan opgenomen.

Een van de meest in het oog springende symptomen van een trage werking van je schildklier is dat je lichaamtemperatuur bij het opstaan ’s morgens (rectaal gemeten) lager is dan 36,5 graden. Verder merken mensen vaak dat:

  • hun huid en haar droog worden en dat ze haaruitval krijgen,
  • ze aankomen in gewicht en dat afvallen niet goed lukt,
  • ze moe zijn,
  • ze trager zijn in hun bewegen en denken (de hersenen lijken het minder goed te doen),
  • hun handen, voeten en het puntje van de neus koud aanvoelen,
  • ze het sneller koud hebben dan andere mensen.

Wat kun je zelf doen?

De schildklier is een belangrijk en kwetsbaar orgaan. Als je klachten hebt waarvan je denkt dat die kunnen komen van een trage schildklierwerking, dan MOET je eerst naar je huisarts. Zonder een goede diagnose heb je geen idee wat je aan het doen bent. En dat is echt niet verstandig. Zeker niet bij de schildklier.

Het kan echter zomaar zijn dat je huisarts onderzoek heeft gedaan en op basis daarvan vaststelt dat er niets aan de hand is met je schildklier. Dat kan en komt best vaak voor, ook als je wel schildklierklachten hebt. Je kunt dan in ieder geval met 3 dingen zelf aan de slag:

Voeding: zorg voor een zo groot mogelijke variatie in je voeding (dus niet 3x per dag granen), eet waar mogelijk biologisch en probeer eens een tijdje glutenvrij te eten om te voelen of je je daarbij beter voelt.

Stress: ontdek wat jou het beste helpt om regelmatig echt te ontspannen. Meditatie, yoga, massage, ademhalingsoefeningen, buiten zijn in de natuur.

Gifstoffen: vermijd zo goed mogelijk de gifstoffen die overal in onze omgeving aanwezig zijn: in de voeding, in je cosmetica, in de producten die je gebruikt in en om je huis. Doe onderzoek naar schone alternatieven. 

Meer weten?

Er is heel veel meer te vertellen over de schildklier, voeding en leefstijl. Daarom geef ik regelmatig mijn:

inspiratiesessie ‘Meer energie en minder klachten door andere voeding’ en mijn inspiratiesessie ‘Hormonen in balans’.

Aanmelden voor deze sessies kan via de website onder het kopje ‘Aan de slag’ of je stuurt met gewoon een e-mail: info@vanappeltotzeekraal.nl.

Disclaimer: De inhoud van deze blogpost geeft mijn persoonlijke visie op een gezonde leefstijl weer en is uitdrukkelijk niet bedoeld als individueel advies aan jou als lezer noch als vervanging van begeleiding door een therapeut of arts. Het veranderen van je voedingspatroon of leefstijl vraagt namelijk om deskundige begeleiding, zeker als je gezondheidsklachten hebt of in verwachting bent. Neem bij gezondheidsklachten of zwangerschap daarom altijd contact op met je huisarts en/of vind een deskundig therapeut, arts of diëtist om je te begeleiden bij veranderingen in je eetpatroon. De lezer wordt ook gewezen op de van toepassing zijnde algemene disclaimer die hier te lezen is.

En nu nog even op commando ontspannen!

Ik heb soms van die dagen dat ik mezelf compleet voorbij loop. Ik ben de hele dag bezig, de ene klus gaat naadloos over in de andere klus. Even rust nemen schiet er dan meestal ‘snel’ bij in. Tja, als alles snel gaat op zo’n dag, dan dit dus ook ;-).

Actie, actie, actie….

Laatst had ik weer zo’n dag. De hele dag druk gewerkt, geen tijd genomen om tussen de middag even een half uurtje buiten te gaan wandelen, gegeten aan mijn bureau en maar doorgaan… Toen de werkdag erop zat, ben ik meteen de keuken in gedoken om iets te eten te maken, want ik moest (mocht) naar gitaarles. Wel even rustig gegeten, maar de laatste hap nog niet doorgeslikt of alweer aan de afwas en toen vlug, vlug de auto in op weg naar de les. En ondertussen dacht ik ‘nu nog even op commando ontspannen’….. Ik hoef je niet uit te leggen dat dit geen fijne dagen zijn wel?

Vroeger had ik dit soort dagen heel vaak. Het ging ook van kwaad tot erger en ik merkte steeds vaker dat ik niet meer kon stoppen met maar doorgaan. Zelfs al was ik nog zo moe, mijn hoofd was altijd druk, altijd bezig om mij weer vooruit te jagen om in actie te blijven. Ik voelde mij net een ontspoorde goederentrein op weg naar het stootblok. Niet echt tof.

Continu ‘van hot naar her’ rennen

Herken je dit? Ik hoor met name vrouwen om mij heen dit heel vaak zeggen… En dat is echt niet oké, want als jij continu actief bent en van hot naar her rent, dan denkt je lijf dat je in gevaar bent. Dit zorgt ervoor dat je stresssysteem wordt geactiveerd. Dit is bedoeld om de stressreactie te kunnen hanteren en oplossen. Dat laatste gebeurt niet, want jij blijft door je actieve toestand het gevaarsignaal uitzenden. Je stresssysteem blijft dus aan staan.

Een van de hormonen waar je dan continu een beroep op doet is cortisol. Cortisol is een van je stress hormonen. Het werkt bij stress samen met een ander stresshormoon: Adrenaline. Adrenaline is belangrijk voor de start van de stressreactie en cortisol is het stopsignaal daarvan. Cortisol is het hormoon dat dus voor de oplossing moet zorgen. Cortisol zorgt zo voor rust.

Dit stresssysteem is gemaakt voor kortdurende gevaren: er komt een tijger binnen of je moet abrupt remmen voor een rood stoplicht. Dat zijn acute stressprikkels. Daar is het systeem perfect voor gemaakt. Het gaat aan en even daarna, als het gevaar geweken is, gaat het weer uit. Cortisol heeft dan haar werk gedaan en alle hormonen komen weer tot rust.

Teveel stress geeft cortisol problemen

Dat werkt dus niet zo bij voortdurend gevaar (chronische stress). Dan blijft onder andere cortisol in grote hoeveelheden aanwezig in de bloedbaan. Dat merk je bijvoorbeeld aan het volgende:

  • je voelt je moe maar opgedraaid (je kunt niet meer echt tot rust komen)
  • je kunt niet meer stoppen met piekeren, je voelt je onrustig of nerveus
  • je hebt moeite om in slaap te komen
  • om 22.00 uur ’s avonds heb je ineens veel meer energie en kun je er weer tegen
  • je gewicht neem toe en dan vooral rondom je middel (het bekende zwembandje)
  • je hoofd doet het niet meer zo goed (je geheugen laat je vooral onder druk in de steek)
  • je libido is ver te zoeken

Cortisol blijft zo hoog in de bloedbaan omdat het haar signaal wil doorgeven aan de cellen. De oplossing moet namelijk op celniveau in gang gezet worden. Om dat signaal te kunnen horen hebben cellen receptoren voor cortisol. Als cortisol op die receptor gaat zitten, dan komt het signaal door en kan de cel gaan werken aan de oplossing. Het probleem bij continu teveel cortisol in de bloedbaan is alleen dat de cellen ‘horendol’ worden van alle cortisol die steeds maar haar boodschap wil doorgeven. De cellen gaan zich hiertegen beschermen door hun receptoren uit te zetten. Ze worden ongevoelig voor cortisol. Dat noemen we cortisolresistentie. En dat is dus echt waardeloos, want dan heb jij een hele boel cortisol om de stress uit te zetten en je cellen luisteren er niet meer naar. Het gevolg is dat jouw stressreactie niet tot rust kan komen.

Als deze cortisolresistentie te lang duurt, dan krijg je kalm aan klachten die horen bij te weinig cortisol. Dat kun je merken aan:

  • je voelt je moe en opgebrand
  • slapen helpt niet meer echt tegen je vermoeidheid
  • met name in de ochtend en in de middag tussen 14.00 en 17.00 uur ben je heel moe
  • koffie is echt nodig om de dag door te komen
  • je bent emotioneel, alles is je teveel en je ziet alles veel zwaarder in dan vroeger
  • je bent heel snel geïrriteerd
  • je bent ineens heel vatbaar voor infecties (griep, verkoudheden)
  • je hebt allerlei onverklaarbare spijsverteringsklachten
  • je libido is compleet verdwenen

Cortisol problemen aanpakken

Alles bij elkaar genomen snap je natuurlijk wel dat het zaak is om dit te voorkomen. Want echt blij word je niet van al dit soort klachten. Gelukkig kun je zelf heel veel doen om je gevoeligheid voor cortisol te vergroten en zo de cortisolresistentie oplossen. En dan…. kan cortisol haar boodschap weer doorgeven aan je cellen, dan de hoeveelheid cortisol in je bloedbaan omlaag en kan er rust komen. Dan moet je natuurlijk ondertussen ook iets aan je leefstijl gaan doen hè, want als jij maar door blijft ‘jakkeren’ dan wordt het voor je lijf wel heel erg moeilijk om tot rust te komen. En rust is zo belangrijk voor herstel van het lichaam en je geest.

Een van de dingen die je zelf kunt doen en dat echt super goed werkt is skin-to-skin contact. Daar heb ik eerder al een blog over geschreven. Verder is yoga en meditatie bij uitstek geschikt om cortisol tot rust te brengen, maar ook lekker wandelen in het bos. Het is misschien best even zoeken wat voor jou het beste werkt om tot een rustiger tempo in het leven te komen en zo ook rust in je lijf en hoofd te vinden. In onze maatschappij waarin alles steeds sneller en vluchtiger lijkt te gaan, is het denk ik een continu proces van bewustwording. Hoe voel ik me eigenlijk? Kan ik nog ontspannen? En zo nee, wat ga ik dan anders doen?

Cortisol ontregelt je hele hormoonhuishouding

Inmiddels heb ik daar best aardig mijn weg in gevonden. En dat is belangrijk, want de productie van cortisol gaat altijd voor op de productie van je andere hormonen. Dat is natuurlijk logisch, want gevaar moet altijd eerst afgewend worden. Maar als de productie van cortisol overuren draait, dan geeft dat dus problemen met je geslachtshormonen, je schildklierhormonen en je bloedsuikerspiegel hormonen. Daarom zie je bij cortisol problemen klachten in de menstruatiecyclus, is het libido zoek, krijg je het koud en kom je aan in gewicht.

Wil je weten hoe het eigenlijk staat met jouw hormonen? Download dan mijn GRATIS VRAGENLIJST HORMONEN.

Disclaimer: De inhoud van deze blogpost geeft mijn persoonlijke visie op een gezonde leefstijl weer en is uitdrukkelijk niet bedoeld als individueel advies aan jou als lezer noch als vervanging van begeleiding door een therapeut of arts. Het veranderen van je voedingspatroon of leefstijl vraagt namelijk om deskundige begeleiding, zeker als je gezondheidsklachten hebt of in verwachting bent. Neem bij gezondheidsklachten of zwangerschap daarom altijd contact op met je huisarts en/of vind een deskundig therapeut, arts of diëtist om je te begeleiden bij veranderingen in je eetpatroon. De lezer wordt ook gewezen op de van toepassing zijnde algemene disclaimer die hier te lezen is.

Waarom knuffelen zorgt dat je beter omgaat met stress

Kort geleden gaf ik een lezing bij een hele leuke yogastudio. Na afloop sprak een van de deelnemers mij aan. Ze vertelde dat ze vorig jaar ook bij een lezing van mij was geweest. Daar had ik iets verteld dat ze meteen was gaan uitproberen en dat had haar leven totaal veranderd. Ze straalde er helemaal bij toen ze het me vertelde. Door haar realiseerde ik me weer hoe simpel iets veranderen in je leefstijl kan zijn en wat een enorm positieve impact dat kan hebben. Daarom wil ik wat zij in die lezing een jaar eerder had opgepikt en zo succesvol was gaan inzetten in deze blog ook met jou delen. Want hoe fijn zou het zijn als ook jij op een hele fijne en simpele manier fors beter om kunt gaan met de stressvolle dingen die je tegenkomt in je leven? Zou dat wat zijn voor je?

Bij stress gaat je aanpassingssysteem aan

Laten we eerlijk zijn… ieder ervaart in meer of mindere mate wel eens (of regelmatig) stress. Dat is ook helemaal niet erg. Ons lichaam heeft daar een prachtig systeem voor. Meestal wordt dit systeem je ‘stresssysteem’ genoemd. Binnen de kPNI noemen we dat systeem liever ons ‘aanpassingssysteem’. Dit systeem zorgt er namelijk voor dat jij in reactie op de stress die je ervaart iets anders gaat doen en wel datgene dat er voor zorgt dat de stress weer kan oplossen.

Als je dit systeem je ‘aanpassingssysteem’ gaat noemen in plaats van je ‘stresssysteem’ dan voelt dat ook al veel beter als je merkt dat het aangaat. En geloof me, dat merk je….. Iedereen kent wel dat onrustige, opgejaagde gevoel dat gepaard gaat met stress. Dat is je aanpassingssysteem dat is aangegaan. En stel je nu eens voor, dit systeem gaat aan en jij zegt (onbewust) tegen jezelf “mijn stresssysteem staat aan”…. daar word je toch spontaan bang van…. Je voelt de spanning al stijgen…. “Oh jee, mijn stresssysteem gaat aan. Dat is niet goed.”. Terwijl als je dit systeem je aanpassingssysteem noemt, dan voelt het bijna als iets geruststellends dat het aangaat. Je weet dan dat je lichaam bezig is om de stress op te gaan lossen. Zelf vind ik dat een veel betere plek om te zijn. Maar goed….

Het hormoon Cortisol moet de stress gaan oplossen

Je aanpassingssysteem gebruikt twee belangrijke hormonen om de stress aan te pakken. Dat zijn je stresshormonen adrenaline en cortisol. Adrenaline zorgt ervoor dat je aanpassingssysteem geactiveerd wordt. Cortisol is het hormoon dat moet gaan zorgen voor het uiteindelijk uitzetten van je aanpassingssysteem als de stress is opgelost. Cortisol is je oplossingshormoon. Dat gaat ervoor zorgen dat je een oplossing vindt voor datgene waar je voorstaat en dat de stressreactie (die we dus de ‘aanpassingsreactie’ noemen ;-)) tot rust komt. En als dat gebeurt dan voel jij je daarna weer lekker zen.

Cortisol kan alleen maar voor die oplossing zorgen als het haar boodschap kan doorgeven aan jouw cellen. Zo werken hormonen. Het zijn boodschapperstoffen die hun boodschap aan de cel doorgeven. De cel gaat met deze boodschap vervolgens aan de slag. Om boodschappen van hormonen te kunnen ontvangen hebben cellen receptoren aan de buitenkant op hun celwand zitten. Elk hormoon heeft in principe zijn eigen receptor. Het hormoon past op die receptor als een stekker in het stopcontact. En als die match goed is, dan wordt het signaal doorgegeven.

Huid-op-huid contact zorgt dat cortisol haar werk beter kan doen

Om goed met stress om te kunnen gaan is het dus belangrijk dat je cellen voldoende receptoren hebben voor cortisol en dat deze ook goed werken. En vooral dat eerste kun je heel makkelijk beïnvloeden door het hebben van lichamelijk contact op een manier die voor jou heel erg fijn is. Ik heb het dan niet over seksueel contact. Dat kan natuurlijk ook heel fijn zijn, maar zorgt niet voor meer receptoren voor cortisol. Het gaat nu dus over niet-seksueel lichamelijk contact. Binnen de kPNI noemen we dat skin-to-skin contact. Huid-op-huid contact dus. Maar let op: alleen als het voor jou ook heel fijn aanvoelt.

Wat ik de dame uit het begin van mijn blog had verteld en wat ze met succes was gaan doen was het volgende. Als je een partner hebt waarmee je het fijn vindt om ook lichamelijk contact te hebben, ga dan de komende 30 dagen eens elke dag een half uur lepeltje-lepeltje liggen (zonder kleren aan) met je partner. Het is niet de bedoeling dat daar op dat moment seksueel contact van komt. Blijf gewoon lekker samen liggen en geniet van het huidcontact, van de warmte van degene waar je van houdt, van het samen liggen. Huid-op-huid contact doet van alles voor je, maar in ieder geval zorgt het dus voor een toename van het aantal receptoren voor cortisol. De dame in kwestie was het gaan uitproberen en was er niet meer mee gestopt. Het had haar leven en dat van haar man compleet veranderd. Ze vertelde me dat ze allebei zoveel minder stress ervaren en veel relaxter door het leven gaan nu. Dat is toch geweldig?!

Wat denk je? Is het iets om uit te proberen??

Vragenlijst hormonen | Hoe staat het eigenlijk met die van jou?

Cortisol is natuurlijk niet het enige hormoon dat je hebt. Je hebt er veel meer en ze zijn allemaal heel belangrijk voor je gezondheid en welbevinden. Vooral vrouwen ervaren dat waarschijnlijk regelmatig. Ben je na het lezen van deze blog nu heel benieuwd hoe het eigenlijk met jouw hormonen staat? Vraag dan de vragenlijst hormoon aan. Dat kun je hier doen:

https://www.vanappeltotzeekraal.nl/vragenlijst-hormonen-hoe-staat-het-eigenlijk-met-die-van-jou/

Plakpoep en andere ongemakken

Ik val deze keer maar gewoon met de deur in huis: hoe is het eigenlijk met jouw ontlasting?

Misschien denk je nu “Wat een rare vraag.” maar je ontlasting is het eindproduct van het verteren van je eten. Hoe het met je ontlasting is zegt dus veel over hoe het met het verteren van je eten gaat. En dat is belangrijk, want je kunt alleen maar voedingsstoffen uit je eten in je lichaam opnemen en gebruiken als je dat eten goed hebt verteerd. Voor de hoeveelheid energie die je hebt en daarmee voor je gezondheid is dus het super belangrijk dat je niet alleen gezond eet, maar ook dat je dat eten goed verwerkt en opneemt. Daarom wil ik het toch even met je over je ontlasting hebben ;-).

Mijn ontlasting is normaal…

Voor veel mensen is het praten over hun ontlasting iets ongemakkelijks; iets waar ze zich misschien wel een beetje bij schamen. Ik merk het in ieder geval in mijn praktijk als ik mensen vraag hoe hun ontlasting is. Ze beginnen een beetje te draaien op hun stoel, grinniken wat en zeggen dan heel vaak ‘normaal’. En daar begint het dan. Want wat is normaal? Uit de verschillende antwoorden die mensen mij geven op deze vraag is mij heel erg duidelijk geworden dat ‘normaal’ voor iedereen anders is.

Er zijn mensen voor wie het heel normaal is om maar eens in de 3 à 4 dagen te ontlasten en er zijn er die dat 3 à 4x per dag doen en normaal vinden. Er zijn mensen die een halve rol toiletpapier nodig hebben. Dat is hun normaal. Of ze moeten na elk toiletbezoek de wc borstel gebruiken om de sporen van hun activiteiten weg te poetsen. Ook weer normaal….. Geur en kleur zijn ook interessante onderwerpen en vinden we ook normaal. Of een drol meteen onder in de pot zakt (zinkt dus eigenlijk) of dat hij bovenop het water blijft drijven is ook interessant om te weten. Gek genoeg weten veel mensen dat meestal niet te vertellen….

Maar hoe zit het nu? Wat is nu eigenlijk ‘normaal’?

Ontlasting zou eruit moeten zien als een mooie, gladde, diepbruine sigaar die soepel het lichaam verlaat. Je hoeft er niet voor te werken en ook niet te hollen om te voorkomen dat hij voortijdig het lichaam verlaat. Als je een ‘plons-wc’ hebt, je weet wel, zo’n wc waar je ontlasting direct het water raakt (en als gevolg daarvan het water soms je billen – ahum), dan moet een goede, normale drol direct zinken in het water; dus diep onderin de wc pot verdwijnen. Bij zo’n drol heb je geen tot nauwelijks toiletpapier nodig en staat de toiletborstel nutteloos naast je wc.

Als je ontlasting hard is en je moet er moeite voor doen om hem je lichaam uit te krijgen of de ontlasting is juist heel zachter, brijerig en neigt misschien wel naar diarree, dan is dat dus in beginsel niet normaal. Dat kan heel veel oorzaken hebben. Misschien eet je niet genoeg vezels of eet je iets waar je niet tegen kunt. Het kan ook een verstoorde darmflora zijn of parasieten die niet in je darm thuishoren. Of je hebt diarree omdat je iets verkeerds gegeten hebt en je lichaam wil het graag zo snel mogelijk kwijt. Kijk, dat is dan weer wel normaal. En fijn bovendien.

Als je ontlasting blijft drijven op het water onderin je wc en je hebt vaak veel wc papier en de toiletborstel nodig na het poepen, dan is dat een teken dat je je eten niet goed verteert. Ook daar kunnen meerdere oorzaken voor zijn. Misschien maak je niet genoeg verteringsenzymen aan of ben je zo gestresst dat de kringspier die de spijsverteringsenzymen moet toestaan de darm in te gaan helemaal verkrampt is. Dan maak je misschien wel genoeg enzymen aan maar komen ze niet op de juiste plek.

Qua ontlastingsfrequentie is de ‘normaal’ wat meer gevarieerd. Alles tussen 3x per dag tot om de dag 1x is nog normaal.

Ontlasting moet verder een diepbruine kleur hebben. Als je bietjes hebt gegeten dan kan er een meer roodachtige gloed over liggen en als je spinazie gegeten hebt dan zie je soms een ietwat groenigere kleur in het bruin verschijnen. Allemaal prima. Maar in beginsel is een drol dus diepbruin. Hele licht gekleurde ontlasting (stopverf kleur) of bijvoorbeeld hele donkere ontlasting (bijna zwart) is niet normaal en reden om zo snel mogelijk een bezoek aan de huisarts te brengen. Een plotseling veranderend ontlastingspatroon of ineens heel erg afwijkende vorm of kleur van je ontlasting is ook reden voor een spoedig bezoek aan de huisarts.

Nu je dit zo allemaal weet, hoe is het dan met je ontlasting? Is hij normaal? Of geeft hij eigenlijk aan dat er iets niet helemaal optimaal is en aandacht vraagt?

Misschien kom je nu tot de conclusie dat jouw ontlasting toch niet zo normaal is als je altijd had gedacht en zou je daar wel iets meer over willen weten. Boek dan een gratis Skype of FaceTime sessie met mij in om er samen even over te brainstormen en zeker 2 tips te krijgen waar je meteen mee aan de slag kunt. 

Disclaimer: De inhoud van deze blogpost geeft mijn persoonlijke visie op een gezonde leefstijl weer en is uitdrukkelijk niet bedoeld als individueel advies aan jou als lezer noch als vervanging van begeleiding door een therapeut of arts. Het veranderen van je voedingspatroon of leefstijl vraagt namelijk om deskundige begeleiding, zeker als je gezondheidsklachten hebt of in verwachting bent. Neem bij gezondheidsklachten of zwangerschap daarom altijd contact op met je huisarts en/of vind een deskundig therapeut, arts of diëtist om je te begeleiden bij veranderingen in je eetpatroon. De lezer wordt ook gewezen op de van toepassing zijnde algemene disclaimer die hier te lezen is.

De gevolgen van teveel hooi op je vork

Herken je dit? Je hebt een wat drukkere periode in je leven (okay, als je eerlijk bent ligt er eigenlijk echt wel veel te veel hooi op je vork) en de eerste paar dagen lukt het allemaal nog wel maar dan begint het gedonder.

De gevolgen van teveel hooi op je vork

Het wordt lastiger om je hoofd stil te krijgen. In slaap komen ’s avonds vraagt net iets meer tijd of je wordt midden in de nacht zomaar wakker. Je lontje wordt overdag kalm aan iets korter en voor die afspraak met je vriendin heb je echt geen puf meer, dus die zeg je af. Gezond eten zou een goed idee zijn, dat weet jij ook wel, maar mijn hemel hoe moet je dat nu weer doen? Dan toch maar even een snelle hap, die ene keer kan geen kwaad. Je buik reageert meteen (en niet positief) en je voelt je er ook niet echt tof onder allemaal.

Zo begint het vaak. Het is (te) druk, we zetten een tandje bij en maken ruimte in onze agenda voor de dingen die MOETEN. Dat gaat bijna altijd ten koste van de dingen die fijn zijn: meer rust, goed eten, lekker bewegen en fijne contacten met de mensen die er echt toe doen in ons leven.

Stress die voortduurt geeft klachten

In mijn praktijk zie ik zonder uitzondering bij alle klanten die al een hele tijd allerlei vage en minder vage klachten hebben, dat stress een belangrijke rol speelt. Nou zijn mijn klanten stuk voor stuk hele slimme mensen die het beste met zichzelf voor hebben en zo goed mogelijk voor zichzelf zorgen. Toch blijft het aanpakken van hun stress iets waarvoor ze nog lang niet altijd een goede en vooral blijvende aanpak hebben gevonden. En ik snap dat wel. In onze maatschappij waarin alles steeds sneller moet en je minstens 20 verschillende rollen moet spelen wil je er een beetje bij horen, is ontspannen lang niet altijd zo simpel. En als het je niet lukt om regelmatig te ontspannen, dan ligt een burn out of chronische ziekte uiteindelijk altijd op de loer. Zo ver wil je het natuurlijk niet laten komen.

In mijn vorige blogpost heb ik je laten zien dat het BERN model een mooie basis kan zijn om ontspanning een vaste basis in je leven te laten zijn. Weet je nog? De 4 pijlers zijn: Behavior (gedrag/ leefstijl), Excercise (bewegen), Relaxation (ontspanning) en Nutrition (voeding en voedingssupplementen). Alle pijlers zijn (even) belangrijk. Toch wil ik er graag Voeding even uitlichten.

Hoe voeding helpt beter om te gaan met stress

Een lichaam in tijden van stress heeft heel veel en vooral de juiste voedingsstoffen nodig. Er moeten namelijk stresshormonen worden gemaakt. Stress kost heel veel energie. De bouwstoffen om energie te maken moet je dus ook eten (en dat is niet een mars of snikkers ;-)). Er zijn communicatiestoffen in je hoofd nodig die de boel weer tot rust kunnen brengen en er zijn bouwstoffen nodig om te kunnen ontspannen. Ontspannen kosten overigens meer energie dan inspannen, dus dan snap je wel waarom dat bij stress ineens een heel stuk lastiger wordt.

Gelukkig kun je alle bouwstoffen die het lichaam nodig heeft om stress in goede banen te leiden en om daarna te ontspannen heel makkelijk gewoon eten. En daar hoef je ook niet urenlang voor in de keuken te staan of allerlei rare, exotische ingrediënten voor in huis te halen.

Eet bijvoorbeeld in de ochtend eens een bakje kokosyoghurt (dat kun je zelf maken maar ook bij de natuurwinkel halen of zelfs bij Albert Hein) met blauwe bessen, een handje gehakte (en geroosterde) noten, wat geroosterde pompoenpitten en een theelepel macapoeder.

Tussen de middag neem je een zak gemengde sla, daar doe je wat komkommer, avocado, mango en wat garnalen bij. Lekker aanmaken met peper, zout en een goede extra vierge olijfolie en je hebt een mooie lunch met alles dat je lijf nodig heeft.

En ’s avonds kun je bijvoorbeeld mijn gesmoorde prei met pesto, gekruide bloemkoolrijst en vis eten.

En als klapper op de vuurpijl: HET voedingsmiddel bij uitstek bij stress is een stukje (nee, geen hele reep!) CHOCOLA. Ergens wist je dat al toch? Dan heb ik het natuurlijk niet over een chocoladereep barstens vol met suiker en kunstmatige toevoegingen. Ik heb het over een eerlijk en puur stukje chocolade (minimaal 70% cacao). Of je maakt mijn chocoladebrokken…. echt, ik weet zeker dat je daar niet vanaf kunt blijven ;-).

Meer weten?

Er is natuurlijk veel meer te zeggen over welke voeding wel en niet handig is om te eten als je last hebt van stress. En vooral ook waarom dat zo is, zodat je zelf gezonde keuzes kunt maken. Ook over de andere pijlers van het BERN model is nog best het een en ander te vertellen, maar dat is weer voeding voor een andere blog. Kun je daarop niet wachten? Meld je dan aan voor een GRATIS sessie met mij. In een Skype of FaceTime gesprek van maximaal 30 minuten geef ik je dan minimaal 2 gouden tips die je in jouw leven kunt toepassen om beter om te kunnen gaan met stress. Aanmelden kan hier.

Stress…en hoe pak je dat aan?

Ik vind het toch elke keer weer wonderlijk…. Ik vraag iemand hoe het met hem of haar gaat en het antwoord is “Goed hoor, maar zo druk!”. En dan vraag ik me toch af, of dat antwoord nou eigenlijk wel klopt. Want als je het werkelijk zo druk hebt, gaat het dan nog wel goed met je? Als je nu eens ongegeneerd eerlijk naar jezelf bent: voelt het dan echt goed om zo druk te zijn? Of denk je er liever maar niet teveel over na en zeg je daarom dat het goed gaat? Onder het motto ‘Je kunt er toch niets aan veranderen.”?

Ik vraag het echt me af.

Steeds harder je best doen is niet de oplossing

Ik zie om me heen steeds meer mensen die ongelooflijk hard hun best doen om alle ballen in de lucht te houden. En als dat dan niet goed lukt, dan zetten ze een tandje bij. Ze gaan nog harder werken, nog meer hun best doen, de agenda nog strakker inplannen, maar helpen doet dat eigenlijk niet zo erg. Sterker nog, het wordt er meestal niet veel beter van, althans op de langere duur dan. In het begin wil iets meer je best doen, iets harder werken nog wel eens effect hebben. Het vervelende is dat je deze oplossing dan een volgende keer weer kiest, want hij was effectief. Daarmee ontwikkel je een gewoonte (van steeds meer je best doen en steeds harder werken) die uiteindelijk gedoemd is om te mislukken.

Een van de redenen dat het er uiteindelijk niet beter van wordt als je steeds harder je best gaat doen, is dat je daarmee je stress systeem opjaagt. Je zegt eigenlijk continu tegen je lichaam dat er gevaar is. Je lichaam reageert daarop door het aanzetten van het stress systeem. Dit zorgt voor een staat van verhoogde alertheid. Dat is natuurlijk geweldig, want dat maakt de kans op het overleven van dit gevaar veel groter, maar als dat te lang duurt, dan raakt het systeem uit balans. En dan wordt herstel een stuk moeilijker. Dat is de fase waarin je het gevoel hebt dat je altijd ‘aan’ staat en niet meer ‘uit’ kunt. Ik weet helaas maar al te goed hoe dat voelt en dat is niet tof. Ik voelde me destijds net een ontspoorde goederentrein die afstevende op het stootblok aan het einde van het spoor en niet te stoppen was. Op tijd remmen is er niet meer bij.

Rock bottom en dan?

Als je in die fase niet ingrijpt, dan grijpt je lichaam uiteindelijk zelf in en trekt heel hard aan de noodrem. Dat is het moment waarop je ’s morgens opstaat om je aan te kleden om naar je werk te gaan en spontaan in huilen uitbarst . Dat is het moment waarop je echt niet meer kunt….. Rock bottom so to speak. Ontzettend naar….

Gelukkig kun je ontzettend veel zelf doen om dit scenario te voorkomen. En dat zou je ook moeten doen als je het mij vraagt. Want zelfs als je het niet zover laat komen dat je huilend voor de spiegel staat bij het aankleden in de ochtend, dan nog is chronische stress een van DE factoren die in eerste instantie leidt tot allerlei vage en minder vage klachten en uiteindelijk tot ziekte. Daar is veel onderzoek naar gedaan en chronische stress leidt gemiddeld genomen bij de Westerse mens tussen de 40e en 50e levensjaar tot het ontstaan van een (of meerdere) ziekte(n). Het herstellen van zo’n ziekte, als dat al haalbaar is, kost veel meer dan tijdig ingrijpen.

Tijd voor actie dus!

Stress managen is geen rocket science, je moet het vooral doen

Voor stressmanagement kun je het BERN model gebruiken. In dit model wordt stress aangepakt langs 4 pijlers:

  • Behavior (gedrag/ leefstijl)
  • Excercise (bewegen)
  • Relaxation (ontspanning)
  • Nutrition (voeding en voedingssupplementen)

Het zijn deze vier pijlers die, als je ze samen inzet, tot vermindering van jouw stressbelasting leiden en daarmee het begin van herstel zijn. Hoe zien deze pijlers er dan concreet uit?

Behavior (gedrag / leefstijl)

Hier moet je denken aan het ondernemen van dingen die je leuk vindt om te doen en waarvan je energie krijgt. Ga iets creatiefs doen. Misschien schilder je graag of maak je muziek. Maak daar tijd voor vrij op regelmatige basis. Heb sociaal contact met vrienden. Ga samen uit eten of naar de film. Spreek met je partner af om op ‘date’ te gaan en laat je verrassen door hem of haar. En leg dan bij deze activiteiten je telefoon weg. Ben echt in het moment en geef echte aandacht aan wat je aan het doen bent en aan elkaar. Het is een hele snelle manier om meteen uit je hoofd en uit je omstandigheden te komen. Het ontspant.

Excercise (bewegen)

Een zittend leven is voor het lichaam heel stressvol. Jij denkt misschien wel dat het ontspannend is, maar het lichaam ervaart dat anders. Dus beweeg. Maar let wel op. Als je echt tegen een burn-out aan zit, dan moet je je beweging zorgvuldig kiezen. Ga rustig wandelen in het bos of volg yogalessen. Rustig bewegen in de natuur helpt je stress systeem tot rust te brengen. Het is voor veel mensen makkelijk in te plannen en het kost niks.

Relaxation (ontspanning)

Hoe ontspan jij eigenlijk? Waar kom jij echt van tot rust? Een dagje sauna? Een lichaamsmassage? Mediteer je misschien? En wat is er voor nodig om dat meer te doen?

Nutrition (voeding en voedingssupplementen)

Voeding is voor veel mensen een bron van lichamelijke stress zonder dat ze het in de gaten hebben. Gezonde, gevarieerde voeding en zo min mogelijk kunstmatige toevoegingen kunnen je lichaam al helpen om minder gestresst te zijn. Volwaardige voeding, vers en zo onbewerkt mogelijk. Het liefst onbespoten. Je doet er je lijf en daarmee jezelf echt een plezier mee.

Ik zie in mijn praktijk dat als ik met mijn klanten aan deze 4 pijlers ga werken, dat er al vrij snel meer balans komt in hun stress systeem. Ze voelen zich dan beter en kunnen gezondere keuzes maken voor zichzelf. Dat gun ik iedereen.

Ik hoop dat je een van deze tips gaat uitproberen. Ze zijn deels ook onderdeel van mijn gratis e-book ‘9 top tips voor meer energie en minder klachten’. Heb je dat nog niet, dan kun je dat hier downloaden.

Disclaimer: De inhoud van deze blogpost geeft mijn persoonlijke visie op een gezonde leefstijl weer en is uitdrukkelijk niet bedoeld als individueel advies aan jou als lezer noch als vervanging van begeleiding door een therapeut of arts. Het veranderen van je voedingspatroon of leefstijl vraagt namelijk om deskundige begeleiding, zeker als je gezondheidsklachten hebt of in verwachting bent. Neem bij gezondheidsklachten of zwangerschap daarom altijd contact op met je huisarts en/of vind een deskundig arts, diëtist of therapeut om je te begeleiden bij veranderingen in je eetpatroon. De lezer wordt ook gewezen op de van toepassing zijnde algemene disclaimer die hier te lezen is.